Knaph

به دنبالِ محیطی بهتر برای زندگی16 از 1013 دقیقه مطالعه

هیدروکربن‌ها، خانواده‌ی بزرگِ نفت

گازی که در اجاق‌گاز می‌سوزد، مایعی که در باکِ خودرو ریخته می‌شود، روغنی که در موتور می‌چرخد و قیرِ سیاهی که روی جاده پهن می‌کنند، ظاهرشان هیچ شباهتی به هم ندارد. اما همه از نفت می‌آیند و همه از دو عنصر ساخته شده‌اند. کدام دو عنصر؟

ترکیب‌هایی از کربن و هیدروژن

نفتِ خام مخلوطی از صدها ترکیبِ مختلف است. بیشترِ این ترکیب‌ها هیدروکربن‌اند؛ یعنی مولکول‌هایشان فقط از دو عنصر ساخته شده‌اند: کربن و هیدروژن. همراهِ نفت همیشه کمی آب، نمک و گوگرد هم هست که در پالایشگاه جدا می‌شوند.

در درس‌های پیش دیدیم که کربن چهار پیوندِ اشتراکی می‌دهد و هیدروژن یکی. ساده‌ترین هیدروکربن متان است، CH₄: یک کربن و چهار هیدروژن. اما کربن یک ویژگیِ کم‌نظیر دارد: اتم‌های کربن می‌توانند با پیوندِ اشتراکی به هم وصل شوند و زنجیر بسازند. زنجیرهای دو، سه، هشت، بیست کربنی و بیشتر. هیدروژن‌ها جاهای خالیِ دورِ این زنجیر را پر می‌کنند.

چهار مولکولِ هیدروکربن در مدلِ گلوله و میله، از کوچک به بزرگ: متان با یک کربن، پروپان با زنجیری سه‌کربنی، هگزان با زنجیری شش‌کربنی و اوکتان با زنجیری هشت‌کربنی. همه با گوی‌های سیاهِ کربن و گوی‌های سفیدِ هیدروژن.

هرچه بزرگ‌تر، دیرجوش‌تر

ویژگی‌های هیدروکربن‌ها به اندازه‌ی مولکولشان بستگی دارد. این جدول چند هیدروکربن و دمای جوششان را نشان می‌دهد:

هیدروکربنتعدادِ کربندمای جوش (درجه‌ی سلسیوس)در دمای اتاق
متان۱۱۶۲ درجه زیرِ صفرگاز
پروپان۳۴۲ درجه زیرِ صفرگاز
هگزان۶۶۹مایعِ رقیق
اوکتان۸۱۲۶مایعِ رقیق
هگزادکان۱۶۲۸۷مایعِ روغنی

الگو روشن است: هرچه زنجیرِ کربن بلندتر باشد، دمای جوش بالاتر است. چرا؟ مولکول‌ها همدیگر را کمی جذب می‌کنند. مولکول‌های بلندتر سطحِ تماسِ بیشتری با هم دارند و جاذبه‌ی میانشان بیشتر است. برای جدا کردنِ آن‌ها از هم و تبدیلشان به بخار، گرمای بیشتری لازم است.

همین جاذبه یک ویژگیِ دیگر را هم توضیح می‌دهد: هیدروکربن‌های کوچک رقیق و روان‌اند و آسان جاری می‌شوند، اما هیدروکربن‌های بزرگ غلیظ و چسبناک‌اند. بنزین مثلِ آب می‌ریزد، روغنِ موتور آرام‌تر و قیر تقریباً جاری نمی‌شود.

چهار ظرفِ شیشه‌ای کنارِ هم که به پهلو افتاده‌اند: در اولی مایعی بی‌رنگ و روان مثلِ بنزین، در دومی مایعی زرد و کمی غلیظ‌تر، در سومی روغنی کهربایی و غلیظ که آرام راه افتاده، و در چهارمی قیرِ سیاهی که تکان نخورده است. زیرِ سه ظرفِ اول پیکانی، هر بار کوتاه‌تر، نشان می‌دهد مایع چقدر جاری شده است.

از گاز تا قیر

  • ۱ تا ۴ کربن: گازها؛ متان در گازِ طبیعیِ خانه‌ها و پروپان و بوتان در کپسول‌های گازِ مایع.
  • ۵ تا ۱۲ کربن: مایع‌های روان و فرار؛ بنزین.
  • ۱۲ تا ۲۰ کربن: نفت‌سفید، سوختِ هواپیما و گازوئیل.
  • بیش از ۲۰ کربن: روغن‌های روان‌کننده، واکس و پارافینِ شمع، و قیر.

هشدار

بنزین و نفت‌سفید بخارهای آتش‌گیر دارند. هرگز آن‌ها را نزدیکِ شعله نبرید، بو نکشید و در بطریِ نوشیدنی نریزید.

در خانه امتحان کنید

  1. یک قاشق آب، یک قاشق روغنِ آشپزی و یک قاشق عسل را هم‌زمان روی یک سینیِ کج بریزید. کدام زودتر پایین می‌رسد؟ (عسل و روغنِ آشپزی هیدروکربن نیستند، اما همین قانون برای آن‌ها هم برقرار است: ذره‌هایی که بیشتر همدیگر را می‌کشند، کُندتر جاری می‌شوند.)
  2. روی کپسولِ گازِ پیک‌نیک یا فندک بخوانید درونش چه گازی است.

واژه‌های این درس

  • هیدروکربن - ترکیبی که فقط از کربن و هیدروژن ساخته شده است.
  • زنجیرِ کربنی - اتم‌های کربنی که پشتِ سرِ هم با پیوندِ اشتراکی به هم وصل‌اند.
  • دمای جوش - دمایی که مایع در آن به‌سرعت به بخار تبدیل می‌شود.

ایده‌ی اصلی

نفتِ خام مخلوطی از صدها هیدروکربن است، ترکیب‌هایی از کربن و هیدروژن که زنجیرهای کوتاه و بلند دارند. هرچه زنجیر بلندتر باشد، جاذبه‌ی میانِ مولکول‌ها بیشتر است؛ پس دمای جوش بالاتر می‌رود و ماده غلیظ‌تر می‌شود.

دانش خود را بسنجید

ورود برای سنجش دانش خود از این درس و پیگیری پیشرفتتان.