تقطیرِ جزء به جزء

نفتِ خام صدها جزء دارد که دمای جوشِ بسیاری از آن‌ها به هم نزدیک است؛ تقطیرِ ساده برای آن کافی نیست. در پالایشگاه نفت را تا حدودِ ۴۰۰ درجه گرم می‌کنند تا بیشترش بخار شود. بخار در برجِ تقطیرِ بلندی بالا می‌رود که پایینش داغ و بالایش خنک است. هر جزء در طبقه‌ای مایع می‌شود که دمایش کمی پایین‌تر از دمای جوشِ آن است و با لوله‌ای بیرون می‌رود. آنچه از هر طبقه بیرون می‌آید هنوز مخلوطی از هیدروکربن‌های با دمای جوشِ نزدیک است: یک برشِ نفتی. از بالا به پایین: گاز، بنزین، نفت‌سفید، گازوئیل، روغنِ روان‌کننده و قیر؛ برش‌های پایین‌تر مولکول‌های بزرگ‌تر، دمای جوشِ بالاتر، رنگِ تیره‌تر و غلظتِ بیشتری دارند. برش‌های سنگین را اغلب می‌شکنند تا مولکول‌های کوچک‌تر و پرمصرف‌تر به دست آید.