پیوندِ اشتراکی

وقتی دو اتمِ نافلز به هم می‌رسند، هیچ‌کدام الکترون نمی‌دهد؛ الکترون‌ها را به اشتراک می‌گذارند. هر جفت الکترونِ مشترک یک پیوندِ اشتراکی (کووالانسی) است و برای پر شدنِ مدارِ آخرِ هر دو اتم حساب می‌شود. هیچ الکترونی گرفته یا داده نمی‌شود؛ پس ذره‌هایی که ساخته می‌شوند، یعنی مولکول‌ها، بار ندارند و برای همین آبِ خالص و محلولِ شکر برق را نمی‌رسانند. هر اتم معمولاً به اندازه‌ی کمبودش تا مدارِ پر پیوند می‌دهد: هیدروژن ۱، اکسیژن ۲، نیتروژن ۳، کربن ۴. دو اتم می‌توانند دو یا سه جفت الکترون شریک شوند، یعنی پیوندِ دوگانه یا سه‌گانه، مثلِ O₂ و CO₂ و N₂.