Knaph

آب روی زمین33 از 863 دقیقه مطالعه

باران کجا می‌رود؟ رودها

بعد از یک بارانِ تند، به کوچه‌ای سراشیب نگاه کنید. آب از پشت‌بام‌ها و پیاده‌روها راه می‌افتد، جوی‌های کوچک به هم می‌پیوندند و جریانِ پرآبی به پایینِ کوچه می‌رود. ساعتی بعد، بخشی از آب‌ها رفته‌اند، چاله‌ها کم‌کم خشک می‌شوند و باغچه‌ها خیس مانده‌اند. آبِ باران به کجاها می‌رود؟

سه راهِ آبِ باران

آبی که از ابر به زمین می‌رسد، یکی از این سه راه را می‌رود:

  1. بخار می‌شود و به هوا برمی‌گردد؛ مثلِ آبِ چاله‌ها در آفتاب.
  2. در زمین نفوذ می‌کند؛ یعنی از لابه‌لای ذره‌های خاک پایین می‌رود. در درس‌های بعد سرنوشتِ این آب را می‌بینیم.
  3. روی زمین جاری می‌شود و در جهتِ شیب به سوی جاهای پست‌تر می‌رود.

اینکه سهمِ هر راه چقدر باشد، به زمین بستگی دارد. روی آسفالت و سنگ تقریباً همه‌ی آب جاری می‌شود؛ در یک مزرعه‌ی شخم‌خورده یا جنگل، بیشترِ آن در زمین فرو می‌رود.

دامنه‌ی یک تپه زیرِ باران با سه پیکان: یکی از سطحِ خیس رو به بالا برای بخار شدن، یکی روی دامنه رو به پایین برای جاری شدن، و یکی به درونِ خاک برای نفوذ کردن.

از جوی تا رود

آب‌های جاری به هم می‌پیوندند: جوی‌ها نهر می‌شوند و نهرها رود. هر رود و شاخه‌هایش آبِ سرزمینِ مشخصی را جمع می‌کنند و از بلندی‌ها به پایین می‌برند. به این سرزمین حوضه‌ی آبریزِ آن رود می‌گویند. مرزِ دو حوضه معمولاً خطِ الرأسِ کوه‌هاست: بارانی که این طرفِ قله ببارد به یک رود می‌رود و بارانی که آن طرف ببارد به رودی دیگر. مثلاً کارون آبِ بخشِ بزرگی از کوه‌های زاگرس را جمع می‌کند و به خلیج فارس می‌برد.

نقشه‌ای ساده از یک حوضه‌ی آبریز: شاخه‌های کوچکِ آب از کوه‌های دورتادور به هم می‌پیوندند و یک رودِ اصلی می‌سازند؛ خطِ نقطه‌چینی روی قله‌ها مرزِ حوضه را نشان می‌دهد.

راستِ تند، پیچ‌وتابِ آرام

رودها همه یک‌جور جریان ندارند. جایی که شیبِ زمین زیاد است، آب تند می‌رود و مسیرش تقریباً مستقیم است. در دشت‌های هموار، آب آرام می‌شود و رود پیچ‌وتاب‌های بزرگ پیدا می‌کند که به آن مسیرِ مارپیچ می‌گویند.

گاهی بسترِ رود ناگهان پله می‌خورد و آبشار پدید می‌آید. معمولاً آنجا لایه‌ای از سنگِ سخت روی سنگِ نرم است. آب در طولِ هزاران سال سنگِ نرمِ پایین‌دست را زودتر می‌خورد و می‌برد، اما سنگِ سخت می‌ماند. کم‌کم اختلافِ ارتفاع بیشتر می‌شود و آب از لبه‌ی سنگِ سخت پایین می‌ریزد.

دو تصویر کنارِ هم: در یکی رودی در دره‌ای کوهستانی با شیبِ تند تقریباً مستقیم پایین می‌آید؛ در دیگری رودی در دشتی هموار پیچ‌وتاب‌های بزرگ دارد.

مردم از قدیم برای نگه‌داشتنِ آبِ رودها سد ساخته‌اند تا آبِ فصلِ پرباران برای فصل‌های خشک بماند. رودها آب‌آشامیدنی، کشاورزی و صنعتِ بسیاری از شهرها را تأمین می‌کنند. پس ریختنِ فاضلاب و زباله در آن‌ها، که در دبستان دیدیم ماهی‌ها و مزرعه‌ها را بیمار می‌کند، به خودِ ما هم آسیب می‌زند.

در خانه امتحان کنید

  1. در حیاط یا روی یک سینیِ بزرگِ کج، کمی خاک بریزید و سطحش را شیب‌دار و ناهموار کنید.
  2. با آب‌پاش از بالای شیب، آرام آب بریزید.
  3. نگاه کنید جوی‌های کوچک کجا به هم می‌پیوندند. مسیرشان را روی کاغذ بکشید.
  4. حالا شیب را کم کنید و دوباره آب بریزید. مسیرِ آب چه فرقی کرد؟

واژه‌های این درس

  • نفوذ - پایین رفتنِ آب از لابه‌لای ذره‌های خاک.
  • آبِ جاری - آبی که روی زمین در جهتِ شیب حرکت می‌کند.
  • حوضه‌ی آبریز - سرزمینی که همه‌ی آب‌های جاری‌اش به یک رود می‌ریزد.
  • مسیرِ مارپیچ - مسیرِ پرپیچ‌وتابِ رود در زمینِ کم‌شیب.
  • آبشار - جایی که آبِ رود از یک پله‌ی بلند پایین می‌ریزد.

ایده‌ی اصلی

آبِ باران یا بخار می‌شود، یا در زمین نفوذ می‌کند، یا جاری می‌شود. آب‌های جاری رودها را می‌سازند و هر رود آبِ حوضه‌ی آبریزِ خودش را جمع می‌کند. در شیبِ تند رود مستقیم و تند است و در دشتِ هموار، مارپیچ و آرام.

دانش خود را بسنجید

ورود برای سنجش دانش خود از این درس و پیگیری پیشرفتتان.