آینه‌ی خودتان را بسازید
آینه‌ی شیشه‌ای اختراعِ تازه‌ای است. صدها سال پیش مردم آینه‌ی شیشه‌ای نداشتند. پس چطور موهایشان را شانه می‌کردند و صورتشان را می‌دیدند؟
آینه از چه ساخته می‌شود؟
در درس «نور برمی‌گردد» دیدیم که هر سطحِ صاف و براق نور را منظم برمی‌گرداند و در آن تصویر دیده می‌شود. پس آینه هر چیزی است که به اندازه‌ی کافی صاف و براق باشد.
مردم در گذشته به آبِ آرامِ یک ظرف نگاه می‌کردند. بعد یاد گرفتند یک تکه فلز را آن‌قدر بسابند که صاف و براق شود. این آینه‌های فلزی را صیقل می‌دادند، یعنی آن‌قدر می‌ساییدند که بدرخشند. در موزه‌های ایران آینه‌های فلزیِ چند هزار ساله هست.
آینه بسازید
- یک تکه فویل آلومینیومی از آشپزخانه بردارید. اول آن را مچاله کنید و دوباره باز کنید. در آن نگاه کنید.
- یک تکه فویلِ تازه و صاف بردارید. آن را روی یک مقوا بگذارید و با کف دست، آرام و صاف کنید. باز در آن نگاه کنید.
- یک کاسه‌ی تیره را پر از آب کنید و روی میز بگذارید. صبر کنید تا آب کاملاً آرام شود. از بالا به آن نگاه کنید.
- با انگشت به آب ضربه‌ی کوچکی بزنید و دوباره نگاه کنید.
چه دیدید؟
در فویلِ مچاله تصویری نبود: چین‌ها و پستی‌بلندی‌ها نور را به هر طرف پخش کردند. فویلِ صاف تصویرِ کم‌رنگی نشان داد. هر چه صاف‌تر باشد، تصویر بهتر است. آبِ آرامِ کاسه هم آینه شد، تا وقتی که موج برداشت.
واژه‌های این درس
- صیقل دادن - آن‌قدر ساییدنِ یک سطح که صاف و براق شود.
- فویل آلومینیومی - ورقه‌ی نازکِ فلزی که در آشپزخانه برای پیچیدنِ غذا به کار می‌رود.
ایده‌ی اصلی
هر سطحی که به اندازه‌ی کافی صاف و براق باشد آینه است. هر چه صاف‌تر، تصویر روشن‌تر؛ چین و موج تصویر را به هم می‌ریزد.