چطور میبینیم؟
در بازیِ قایمموشک، دوستتان در کمدِ تاریکی پنهان شده است و در کمد بسته است. شما کنار کمد ایستادهاید. چشمهایتان باز است و دوستتان چشمهایش باز است. اما هیچکدام همدیگر را نمیبینید. چه چیزی کم است؟
نور باید به چشم برسد
ما چیزی را میبینیم که نور از آن به چشم ما برسد. چشم چیزی به بیرون نمیفرستد. چشم مثل یک در است که نور از آن وارد میشود.
لامپِ روشن را میبینیم، چون نورِ خودش مستقیم به چشم ما میآید. اما کتاب نوری ندارد. نورِ لامپ به کتاب میخورد، از کتاب برمیگردد و به چشم ما میرسد. آنوقت کتاب را میبینیم.
در تاریکیِ کامل
در کمدِ بسته هیچ نوری نیست. پس نوری نیست که از صورت دوستتان برگردد و به چشم شما برسد. برای همین همدیگر را نمیبینید. حتی گربه، که در نورِ کم خوب میبیند، در تاریکیِ کامل هیچ چیز نمیبیند.
مراقب چشمهایتان باشید
نورِ خورشید خیلی قوی است. هرگز مستقیم به خورشید نگاه نکنید، حتی با عینک آفتابی. این کار به چشم آسیب میزند.
در خانه امتحان کنید
- یک جعبهی کفش بردارید و یک اسباببازیِ کوچک داخلش بگذارید و درش را ببندید.
- با کمک یک بزرگتر، روی یک طرفِ جعبه سوراخ کوچکی درست کنید.
- از سوراخ به داخل نگاه کنید. اسباببازی را میبینید؟
- حالا سوراخِ دیگری روی درِ جعبه درست کنید و چراغقوهای بالای آن بگیرید. دوباره نگاه کنید. چه فرقی کرد؟
واژههای این درس
- دیدن - رسیدنِ نور از یک چیز به چشم ما.
ایدهی اصلی
ما چیزی را میبینیم که نور از آن به چشممان برسد: نورِ خودش، یا نوری که به آن خورده و برگشته است. در تاریکیِ کامل هیچ چیز دیده نمیشود.