Knaph

دانستن از راهِ دیگران16 از 243 دقیقه مطالعه

دایره‌ای بسته

دانیال به گروهی اینترنتی برای کسانی که نان می‌پزند می‌پیوندد. اولش عالی است: دستورِ پخت، عکس، نکته‌های دوستانه. بعد از مدتی متوجه چیزی می‌شود. همه‌ی پست‌ها درباره‌ی نان پختن همان حرف‌ها را می‌زنند. وقتی عضوِ تازه‌ای از روشِ دیگری حرف می‌زند، بقیه جواب می‌دهند: «به نانواهای تلویزیون گوش نده. برای این حرف‌ها پول می‌گیرند. فقط ما حقیقتِ نان را می‌گوییم.» دانیال دیگر به حرفِ هیچ‌کسِ بیرون از گروه گوش نمی‌دهد. دارد بیشتر یاد می‌گیرد یا کمتر؟

دو نوع دایره‌ی بسته

فیلسوفِ آمریکایی سی. تی نگوین در سالِ ۲۰۱۸ نشان داد که یک گروه به دو راهِ متفاوت می‌تواند خودش را ببندد. از درون شبیهِ هم به نظر می‌رسند، اما متفاوت کار می‌کنند.

  • حباب (bubble). فقط صدای کسانی را می‌شنوید که مثلِ شما فکر می‌کنند - نه چون کسی گفته، بلکه به خاطرِ کسانی که دنبالشان می‌کنید و با آن‌ها حرف می‌زنید. صداهای دیگر فقط غایب‌اند.
  • اتاق پژواک (echo chamber). همان صداها را دوباره و دوباره می‌شنوید، مثل پژواک، و به شما یاد داده‌اند که به همه‌ی بیرونی‌ها بی‌اعتماد باشید: دروغ‌گو، پول‌گرفته یا نادان‌اند. صداهای دیگر فقط غایب نیستند. بیرون رانده شده‌اند.

دو دایره از آدم‌ها. در یکی، دایره با خطِ نقطه‌چینِ نازکی کشیده شده و آدم‌های درونش رو به هم‌اند و کسی بیرونِ آن نزدیکشان نیست. در دیگری، دایره دیواری ضخیم است و حبابِ گفت‌وگویی که از بیرون می‌آید به دیوار می‌خورد و برمی‌گردد، با برچسبی که می‌گوید «برای این حرف پول می‌گیرند».

چرا این فرق مهم است

ترکاندنِ حباب آسان است. دیدگاهِ دیگری را به آدم‌های درونش نشان دهید، و می‌توانند درباره‌اش فکر کنند. فقط پیش از این نشنیده بودندش.

اتاق پژواک خیلی سخت‌تر است. وقتی کسی بیرون حرفِ دیگری می‌زند، آدم‌های درون از قبل دلیلی برای نادیده گرفتنش دارند: «معلوم است که این را می‌گویند.» هر چه بیرونی‌ها بیشتر مخالفت کنند، انگار بیشتر ثابت می‌شود که گروه درست می‌گوید. هر چه از بیرون می‌آید به دیوار می‌خورد و برمی‌گردد.

دردسر این است که اتاق پژواک چیزی از «دانش، سطح ۱» را هم می‌شکند: منابع مستقل. پنجاه عضو که یک حرف را می‌زنند مثلِ پنجاه دلیل حس می‌شوند. اما اگر همه آن را از همان چند صدا یاد گرفته باشند، بیشتر به یک دلیل می‌ماند که پنجاه بار تکرار شده.

حباب‌های کوچکِ فراوانی که همه یک حرف را می‌زنند، با خط‌های نازکی که از هر کدام به یک گوینده‌ی واحد برمی‌گردند.

بررسیِ دایره‌های خودتان

همه تا حدی در حباب زندگی می‌کنیم - بیشتر با آدم‌هایی مثلِ خودمان حرف می‌زنیم. اتاق پژواک می‌تواند دورِ هر چیزی شکل بگیرد: یک ورزش، یک سرگرمی، یک مدرسه، یک شیوه‌ی غذا خوردن. چند پرسش کمک می‌کند یکی را تشخیص دهید:

  1. آیا بهترین دفاع از طرفِ مقابل را، از زبانِ کسانی که به آن باور دارند، می‌شنوم؟
  2. وقتی یک بیرونی مخالفت می‌کند، گروهم به دلیل‌هایش جواب می‌دهد - یا فقط می‌گوید او کیست؟
  3. آیا کسی بیرون از گروه هست که گروهم هیچ‌وقت به او اعتماد کند؟

اگر جوابِ آخری «نه» باشد، دایره بسته است.

در خانه امتحان کنید

  1. به گروهی فکر کنید که عضوش هستید - یک تیم، یک کلاس، یک گروهِ اینترنتی.
  2. آیا دیدگاهی هست که گروهتان هیچ‌وقت نمی‌شنود؟ این حباب است یا اتاق پژواک؟
  3. منبعِ خوبی پیدا کنید که درباره‌ی چیزی کوچک با گروهتان مخالف است، و منصفانه بخوانیدش.

واژه‌های این درس

  • حباب - گروهی که دیدگاه‌های دیگر در آن غایب‌اند، چون کسی آن‌ها را به داخل نمی‌آورد
  • اتاق پژواک - گروهی که همان دیدگاه‌ها را تکرار می‌کند و به اعضایش یاد می‌دهد به همه‌ی بیرونی‌ها بی‌اعتماد باشند

ایده‌ی اصلی

حباب صداهای دیگر را بیرون می‌گذارد؛ اتاق پژواک آن‌ها را بیرون می‌راند و یادتان می‌دهد به آن‌ها بی‌اعتماد باشید. حباب با رسیدنِ دیدگاهِ دیگر می‌ترکد. برای بیرون آمدن از اتاق پژواک، اول باید دوباره به کسی بیرون از آن اعتماد کنید.

دانش خود را بسنجید

ورود برای سنجش دانش خود از این درس و پیگیری پیشرفتتان.