دندان‌های شیری
یکی از دندان‌های جلوی شما لق شده است. با زبان تکانش می‌دهید. یک روز سرِ سفره دندان می‌افتد. نگران نباشید. چرا دندان‌های بچه‌ها می‌افتند؟
دو دسته دندان
ما در زندگی دو دسته دندان داریم. اولین دندان‌ها در نوزادی درمی‌آیند. به آن‌ها دندان‌های شیری می‌گوییم. یک بچه‌ی سه‌ساله معمولاً بیست دندانِ شیری دارد.
از حدودِ شش‌سالگی، دندان‌های شیری یکی‌یکی می‌افتند. زیرِ هر کدام، یک دندانِ همیشگی آماده است. دندانِ همیشگی بزرگ‌تر و محکم‌تر است و تا آخرِ عمر با ما می‌ماند.
مراقبت از دندان‌ها
اگر دندانِ همیشگی خراب شود، دیگر دندانِ تازه‌ای جایش درنمی‌آید. پس باید از آن خوب مراقبت کنیم. دندان‌های شیری هم مهم‌اند. آن‌ها جای دندان‌های همیشگی را نگه می‌دارند.
صبح‌ها و شب پیش از خواب مسواک بزنید. خوراکیِ شیرین و چسبنده کمتر بخورید. سالی یکی دو بار هم به دندان‌پزشک سر بزنید.
در خانه امتحان کنید
- دهانتان را در فکرتان به چهار بخش کنید: بالا و پایین، این طرف و آن طرف.
- هر بخش را به اندازه‌ی شمردنِ آرام تا سی مسواک بزنید.
- یک هفته، هر شب در یک جدول علامت بزنید که مسواک زده‌اید.
- آخرِ هفته جدول را به یک بزرگ‌تر نشان دهید.
واژه‌های این درس
- دندانِ شیری - دندان‌های اولِ بچه‌ها که کم‌کم می‌افتند.
- دندانِ همیشگی - دندانی که جای دندانِ شیری درمی‌آید و تا آخرِ عمر می‌ماند.
- لق - دندانی که تکان می‌خورد و کم‌کم می‌افتد.
ایده‌ی اصلی
دندان‌های شیری می‌افتند و دندان‌های همیشگی جایشان درمی‌آیند. دندانِ همیشگی فقط یک بار درمی‌آید، پس باید از آن خوب مراقبت کنیم.