وقتی دانشمندان همنظرند
زمین چند سال دارد؟ حدود ۴٫۵ میلیارد سال. شما نمیتوانید خودتان این را بررسی کنید: به سالها درس خواندن، آزمایشگاه و سنگهایی از سراسر دنیا، و حتی از ماه، نیاز دارید. پس چرا باید باورش کنید؟
جورهای زیادی از شواهد
این سن از یک اندازهگیری یا یک دانشمند نیامده است. از جورهای متفاوت زیادی از شواهد آمده که آدمهای مختلف به راههای مختلف جمعشان کردهاند. سنگِ شهابسنگها، که از زمانِ شکل گرفتن سیارهها باقی ماندهاند، حدود ۴٫۵ میلیارد سال سن نشان میدهد. قدیمیترین بلورهای ریزی که روی زمین پیدا شدهاند، در استرالیا، حدود ۴٫۴ میلیارد سال دارند. سنگهایی که از ماه آورده شدهاند هم حدود ۴٫۵ میلیارد سال دارند.
همه به یک جواب اشاره میکنند. برای همین تقریباً همهی دانشمندانی که سن زمین را بررسی میکنند بر سر آن همنظرند. وقتی تقریباً همهی متخصصان یک رشته بر سر چیزی همنظرند، چون شواهد به آن سو اشاره میکنند، به آن اجماع علمی (scientific consensus) میگویند.
رأیگیری نیست
اجماع رأیگیری نیست، و توافقِ آدمها برای اینکه با هم مهربان باشند هم نیست. دانشمندان برای اثبات اشتباهِ یکدیگر پاداش میگیرند: دانشمندی که نتیجهای مشهور را وارونه کند، مشهور میشود. پس اجماع چیزی است که بعد از تلاش سخت آدمهای زیادی برای زمین زدنش هنوز سرپا مانده است. اگر «دانش، سطح ۱» را خوانده باشید، این همان منابع مستقل است: آدمهای زیادی که هر کدام خودشان بررسی کردهاند، نه حرفِ یک نفر که بارها تکرار شده.
برای همین هم یک صدای بلند در برابر اجماع با مخالفتِ نیمی از دانشمندان یکی نیست. پرسش این نیست که کسی چقدر بلند یا مطمئن حرف میزند، بلکه این است که شواهدِ کل آن رشته چه میگوید.
بهترین گزینه، نه حرف آخر
اجماع ممکن است اشتباه باشد و ممکن است تغییر کند؛ بخش بعدی میگوید چطور. اما وقتی تغییر میکند، به خاطر شواهد تازهای تغییر میکند که متخصصان را قانع میکند، نه به این دلیل که کسی فریاد زده است. برای کسی که متخصص نیست، اجماع متخصصان تقریباً همیشه بهترین گزینهی موجود است.
در خانه امتحان کنید
- به واقعیتی دربارهی جهان فکر کنید که باورش دارید اما هرگز خودتان بررسیاش نکردهاید (خورشید چقدر دور است، ماه از چه ساخته شده).
- بنویسید چه کسانی آن را کشف کردند، و آیا فکر میکنید آدمهای زیادی به راههای مختلف بررسیاش کردهاند.
- چه چیزی نظرتان را دربارهاش عوض میکند؟
واژههای این درس
- اجماع علمی - همنظر بودنِ تقریباً همهی متخصصان یک رشته بر سر چیزی، چون جورهای زیادی از شواهد به یک سو اشاره میکنند
ایدهی اصلی
اجماع علمی یعنی تقریباً همهی متخصصان همنظرند، چون جورهای زیادی از شواهد مستقل به یک سو اشاره میکنند. رأیگیری نیست و ممکن است تغییر کند، اما برای کسی که نمیتواند خودش بررسی کند بهترین گزینه است.