Knaph

طول4 از 223 دقیقه مطالعه

متر

به یک خط‌کش، یک متر خیاطی یا چارچوب دری نگاه کنید که قد بچه‌ها را رویش علامت زده‌اند. در بیشتر جاهای دنیا عددهای روی آن‌ها متر و بخش‌هایی از متر را می‌شمارند. اما چه کسی تصمیم گرفت یک متر چقدر باشد؟ و چرا همین اندازه؟

کشوری با واحدهای بیش از اندازه

در درس «پای من، پای شما» دیدیم که شهرها زمانی «پا» و ذراع و پوندِ خودشان را داشتند، همه کمی متفاوت. فرانسه در دهه‌های ۱۷۰۰ یکی از بدترین جاها از این نظر بود. یک واحد از شهری به شهر دیگر عوض می‌شد و فروشنده‌ها و خریدارها مدام بر سر آن بحث داشتند.

در سال ۱۷۸۹ در فرانسه انقلاب شد. کسانی که قدرت را به دست گرفتند می‌خواستند خیلی از چیزهای قدیمی را تغییر دهند و واحدها هم یکی از آن‌ها بود. آن‌ها واحدهای تازه‌ای می‌خواستند که نه مال یک پادشاه باشد و نه مال یک شهر، بلکه مال همه.

گرفته‌شده از زمین

چه چیزی میان همه مشترک است؟ کره‌ی زمین. پس در سال ۱۷۹۱ دانشمندان فرانسوی طولی را انتخاب کردند که از اندازه‌ی خود زمین گرفته می‌شد:

  • از قطب شمال شروع کنید؛
  • مستقیم روی زمین به سمت جنوب بروید و از پاریس بگذرید تا به استوا برسید (خطی که دور کمرِ زمین کشیده شده است)؛
  • این فاصله را به ده میلیون بخش برابر تقسیم کنید. هر بخش یک متر است.

یک‌چهارم کره‌ی زمین، از قطب شمال، از روی پاریس، تا استوا. این فاصله به ده میلیون بخش برابر تقسیم شد و به هر بخش یک متر گفتند.

هیچ‌کس نمی‌توانست از قطب شمال تا استوا پیاده برود. برای همین دو ستاره‌شناس، ژان‌باتیست دُلامبر و پیر مِشَن، تکه‌ای از این خط را با دقت زیاد اندازه گرفتند: از شهر دانکِرک در شمال فرانسه تا بارسلون در اسپانیا. این کار حدود شش سال طول کشید. آن‌ها از روی همین تکه، اندازه‌ی کل خط را حساب کردند.

دو مرد با کت‌ها و کلاه‌های سه‌گوشِ دهه‌ی ۱۷۹۰ بالای تپه‌ای پوشیده از علف. یکی از دوربینی که روی یک دایره‌ی اندازه‌گیری برنجی و سه‌پایه‌ای چوبی سوار است، برج کلیسایی را روی تپه‌ای دور نگاه می‌کند. دیگری زانو زده و در دفترچه‌ای می‌نویسد. یک دستیار با اسبی منتظر ایستاده است و کشتزارها و روستاها پایین تپه گسترده‌اند.

تصویر: نقشه‌برداران در حال اندازه‌گیری فرانسه در دهه‌ی ۱۷۹۰ (تصویرسازی).

چهره‌ی ژان‌باتیست دلامبر، یکی از دو ستاره‌شناسی که خط میان دانکرک و بارسلون را اندازه گرفتند، در گراوری که در زمان زندگی‌اش ساخته شده است.

تصویر: ژان‌باتیست دلامبر، گراوری از زمان زندگی خودش (رایکس‌موزیوم آمستردام، CC0).

در سال ۱۷۹۹ نتیجه‌ی کار را به شکل میله‌ای از فلز پلاتین ساختند و در پاریس نگه داشتند: استاندارد تازه‌ی متر. پیش از آن، در سال ۱۷۹۶، نمونه‌هایی مرمری از متر را در دیوارهای جاهای مختلف پاریس کار گذاشته بودند تا هر کسی بتواند خط‌کش خودش را با آن بسنجد. دو تا از آن‌ها هنوز هم دیده می‌شوند.

مردی با کلاه سه‌گوش خط‌کش چوبی‌اش را کنار لوحی مرمری گرفته که در دیواری در پاریس کار گذاشته شده است. روی لوح نوشته شده «MÈTRE» و میان دو گیره‌ی فلزی آن شیاری درست به درازای یک متر هست. زنی با سبدی پر از سبزی نگاه می‌کند.

تصویر: یک پاریسی خط‌کشش را با متر مرمری می‌سنجد، حدود سال ۱۷۹۶ (تصویرسازی).

یک متر چقدر است؟

واژه‌ی «متر» از واژه‌ی یونانی «مِترون» به معنای «پیمانه» آمده است. شکل کوتاه آن، یعنی نماد (symbol) آن، حرف لاتین m است: «۳ m» یعنی «۳ متر».

یک متر تقریباً این‌قدر است:

  • درازای یک گیتار؛
  • قد یک کودک چهارساله؛
  • یک گام بلند برای یک بزرگسال.

یک متر چوبی کنار چیزهایی که حدود یک متر بلندی دارند: یک گیتار و یک کودک چهارساله.

امروز دیگر متر را از روی زمین یا یک میله‌ی فلزی تعیین نمی‌کنند. آن را با کمک نور تعیین می‌کنند، که همه‌جای جهان یکسان است. در دوره‌ای دیگر می‌بینیم چطور.

در خانه امتحان کنید

  1. یک متر خیاطی یا یک متر چوبی پیدا کنید. یک متر را روی زمین مشخص کنید.
  2. کنار آن یک گام بلند بردارید. گام شما از یک متر بلندتر است یا کوتاه‌تر؟
  3. سه چیز در خانه پیدا کنید که حدود یک متر درازا دارند.

واژه‌های این درس

  • متر - واحد اصلی طول در بیشتر جاهای دنیا؛ نمادش m است
  • استوا - خطی که دور کمرِ زمین کشیده شده، درست در میانه‌ی قطب شمال و قطب جنوب
  • نماد - شکل کوتاه نوشتن یک واحد، مثل m برای متر

ایده‌ی اصلی

متر در دهه‌ی ۱۷۹۰ در فرانسه ساخته شد تا مال همه باشد. آن را از زمین گرفتند: فاصله‌ی قطب شمال تا استوا را به ده میلیون بخش تقسیم کردند. یک متر تقریباً درازای یک گیتار است.

ورود برای سنجش دانش خود از این درس و پیگیری پیشرفتتان.

از هوش مصنوعی بپرس

یک درخواست آماده را در ChatGPT یا Claude باز کنید — فقط کافیست Enter را بزنید.