ستاره‌ها

با خورشید آشنا شدیم: گوی بزرگی از گاز داغ و درخشان که به ما نور و گرما می‌دهد. آیا خورشید تنها چیزی از این دست است؟

به آسمان شب نگاه کنید

نه. برای پیدا کردن بقیه کافی است منتظر یک شب صاف و تاریک بمانید و بالا را نگاه کنید. به همه‌ی آن نقطه‌های کوچک و درخشان ستاره (star) می‌گویند.

ستاره‌ها ریز به نظر می‌رسند، اما فقط به این دلیل که بی‌اندازه دورند؛ بسیار بسیار دورتر از خورشید.

نزدیک‌تر و نزدیک‌تر

تصور کنید می‌توانستید به سوی یکی از آن نقطه‌ها پرواز کنید. هر چه نزدیک‌تر می‌شدید، بزرگ‌تر و درخشان‌تر می‌شد، تا جایی که درست مثل خورشید خودمان دیده می‌شد: یک گوی بزرگ، داغ و درخشان.

پس ستاره‌ها خورشیدند، و خورشید یک ستاره است؛ همان ستاره‌ای که از قضا به ما نزدیک است.

چرا روز ستاره‌ها را نمی‌بینیم؟

ستاره‌ها روز هم در آسمان‌اند، و درست مثل خورشید با چرخش زمین طلوع و غروب می‌کنند. اما خورشید آن‌قدر نزدیک و درخشان است که نورش همه‌ی آسمان را پر می‌کند و ستاره‌های کم‌نور در آن گم می‌شوند. وقتی خورشید غروب می‌کند، ستاره‌ها پیدا می‌شوند.

امشب امتحان کنید

در یک شب صاف، به جایی دور از چراغ‌های پرنور بروید، چند دقیقه صبر کنید تا چشم‌هایتان به تاریکی عادت کند، و بشمارید چند ستاره می‌بینید. هر کدام از آن‌ها یک خورشید است. بعضی از آن‌ها به نظر می‌رسد شکل‌هایی می‌سازند؛ این موضوع درس بعد است.

واژه‌های این درس

• ستاره - گوی بزرگی از گاز داغ و درخشان که از خودش نور دارد؛ خورشید هم یکی از آن‌هاست

ایده‌ی اصلی

ستاره‌ها خورشیدهایی بسیار دورند. خورشید ما ستاره‌ای است که به ما نزدیک است.