سرخس‌ها

سرخس‌ها نخستین گیاهانِ آونددار بودند، پس برخلافِ خزه‌ها می‌توانند بزرگ شوند: سرخس‌های درختی تا ده متر و بیشتر بلند می‌شوند. ساقه‌ی سرخس معمولاً زیرِ خاک است و از آن برگ‌هایی با دمبرگِ بلند بیرون می‌آید که از حالتِ لوله‌شده باز می‌شوند. سرخس‌ها گل و دانه ندارند. نقطه‌های قهوه‌ای یا نارنجیِ پشتِ برگِ سرخس، مجموعه‌هایی از هاگدان‌اند؛ هاگی که به جایی مرطوب برسد، سرخسِ تازه‌ای می‌سازد. در ایران سرخس‌ها در جنگل‌های مرطوبِ شمال خودرو می‌رویند.