گُوِه

گُوِه ابزاری است که یک لبه‌اش پهن و لبه‌ی دیگرش نازک و تیز است، مثلِ دو سطح شیب‌دار که پشت به پشت هم چسبیده باشند. وقتی به لبه‌ی پهن فشار می‌آوریم، لبه‌ی نازک فرو می‌رود و دو طرفِ کجش چیزها را با نیرویی زیاد از هم باز می‌کند. پس گوه می‌بُرد، می‌شکافد و می‌کَنَد، در حالی که سطح شیب‌دار برای جابه‌جا کردنِ بار است. چاقو، تبر، مُغار، نوکِ میخ، کلنگ و دندان‌های جلوی ما همه مثلِ گوه کار می‌کنند.