ابزارهای نجومی
پیش از تلسکوپ، منجمان زاویه می‌سنجیدند: اینکه یک ستاره چند درجه بالای افق است. اسطرلاب، صفحه‌ای برنجی با درجه‌بندی و یک خط‌کشِ نشانه‌گیری، همین کار را می‌کرد و منجمان با آن زمانِ شب را پیدا می‌کردند، تقویم می‌ساختند و جهت را می‌یافتند. رصدخانه‌هایی مثلِ رصدخانه‌ای که خواجه نصیرالدینِ طوسی در سالِ ۱۲۵۹ میلادی در مراغه ساخت، ابزارهای بزرگ و ثابت، کتابخانه و منجمان را یک‌جا گرد می‌آوردند. در سالِ ۱۶۰۹ گالیله تلسکوپی رو به آسمان گرفت و کوه‌های ماه و قمرهای مشتری را دید. امروز تلسکوپ‌های بزرگِ نوری روی قله‌ها، رادیوتلسکوپ‌هایی که امواجِ رادیوییِ فضا را می‌گیرند و تلسکوپ‌های فضایی مثلِ هابل و جیمز وب، بالای هوای تارکننده‌ی زمین، داریم.
عمق 1 · پایه
می‌دانید منجمانِ قدیم زاویه‌ی ستاره‌ها را با ابزارهایی مثلِ اسطرلاب می‌سنجیدند، رصدخانه‌هایی مثلِ رصدخانه‌ی مراغه چه می‌کردند، گالیله نخستین بار تلسکوپ را رو به آسمان گرفت، و چرا ستاره‌شناسانِ امروز از تلسکوپ‌های نوریِ روی کوه، رادیوتلسکوپ‌ها و تلسکوپ‌های فضایی استفاده می‌کنند.
وارد شوید تا با یک آزمون کوتاه نشان دهید چه می‌دانید، ببینید تا چه عمقی پیش رفته‌اید و امتیاز بگیرید.
ورود با گوگلعمقهای فهم
- 1
پایه
می‌دانید منجمانِ قدیم زاویه‌ی ستاره‌ها را با ابزارهایی مثلِ اسطرلاب می‌سنجیدند، رصدخانه‌هایی مثلِ رصدخانه‌ی مراغه چه می‌کردند، گالیله نخستین بار تلسکوپ را رو به آسمان گرفت، و چرا ستاره‌شناسانِ امروز از تلسکوپ‌های نوریِ روی کوه، رادیوتلسکوپ‌ها و تلسکوپ‌های فضایی استفاده می‌کنند.
مسیر شما تا اینجا
آنچه هنوز میان شما و ابزارهای نجومی، عمق 1 است، به ترتیبی که می‌توانید بیاموزید.
جایگاه این مفهوم
بنا شده بر
این مفهوم