تلسکوپ

تلسکوپ چیزهای دور را نزدیک‌تر نشان می‌دهد و اجرامِ کم‌نوری را که چشم نمی‌بیند آشکار می‌کند. تلسکوپِ شکستی دو عدسیِ همگرا دارد: عدسیِ شیئیِ بزرگ با فاصله‌ی کانونیِ بلند تصویری حقیقی و کوچک از جسمِ دور می‌سازد و عدسیِ چشمی با فاصله‌ی کانونیِ کوتاه، مثلِ ذره‌بین، آن را بزرگ می‌کند. تلسکوپِ بازتابی، که ایده‌ی نیوتن بود، به جای عدسیِ شیئی یک آینه‌ی کاوِ بزرگ دارد. همه‌ی تلسکوپ‌های بزرگِ امروز بازتابی‌اند، چون آینه را می‌شود از پشت نگه داشت. هرچه دهانه‌ی تلسکوپ پهن‌تر باشد، نورِ بیشتری جمع می‌کند و اجرامِ کم‌نورتری را نشان می‌دهد.