دست بالا، یا شیر و خط؟

درباره‌ی این ویدیو

مدرسه‌ی برنامه‌ی کتاب‌خوانی یک بار دیگر امتحان می‌کند. این بار معلم می‌پرسد چه کسی دوست دارد از آن استفاده کند. بیست کودک دست بالا می‌برند و برنامه را می‌گیرند؛ بقیه گروه کنترل‌اند. آخر ترم گروه برنامه خیلی بیشتر پیشرفت کرده. این بار برنامه کار کرده؟ به این فکر کنید که چه کسانی دست بالا بردند. کودکانی که کتاب‌خوانی را دوست دارند بیشتر احتمال دارد برنامه‌ی کتاب‌خوانی بخواهند، و همان‌ها در خانه هم بیشتر می‌خوانند، پس به هر حال احتمالاً بیشتر پیشرفت می‌کردند. دو گروه پیش از شروع آزمایش با هم فرق داشتند و آزمایش نمی‌تواند بگوید فرق آخر ترم از برنامه آمده یا از نوع کودکانی که آن را انتخاب کردند.

راه حل شگفت‌انگیز است: نگذارید کسی انتخاب کند، نه کودکان و نه معلم، که ممکن است بی‌آن‌که بخواهد مشتاق‌ترها را انتخاب کند. به جایش برای هر کودک سکه بیندازید: شیر، برنامه؛ خط، گروه کنترل. سکه نمی‌داند چه کسی کتاب‌خوانی را دوست دارد، پس کتاب‌خوان‌های مشتاق میان دو گروه پخش می‌شوند، تقریباً نیمی در هر کدام، و همین‌طور قدبلندها و قدکوتاه‌ها، خسته‌ها و سرحال‌ها، و هر فرق دیگری، حتی فرق‌هایی که به فکر کسی نرسیده. به این انتخاب از روی شانس گمارش تصادفی می‌گویند.

با گروه‌های تصادفی، دو گروه در شروع در همه چیز جز برنامه شبیه هم‌اند، پس اگر گروه برنامه بیشتر پیشرفت کند، احتمالاً دلیلش برنامه است. دانشمندان همین فکر را برای یک محصول کشاورزی تازه، یک روش تدریس تازه یا یک داروی تازه به کار می‌برند. این ویدیو همراه درس «بگذارید سکه انتخاب کند» در دوره‌ی علم، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰چه کسی برنامه‌ی کتاب‌خوانی را می‌خواهد؟ دست‌ها بالا می‌روند. آن‌ها برنامه را می‌گیرند.
2. ۰:۰۵اما چه کسانی دست بالا بردند؟ کودکانی که از قبل کتاب‌خوانی را دوست دارند.
3. ۰:۱۱پس نگذار کسی انتخاب کند. برای هر کودک سکه بینداز.
4. ۰:۱۷سکه نمی‌داند چه کسی کتاب‌خوان است. کتاب‌خوان‌ها تقریباً نصف‌نصف تقسیم می‌شوند.
5. ۰:۲۳و هر فرق دیگری هم. حتی فرق‌هایی که به فکر کسی نرسیده.
6. ۰:۲۹بگذار شانس انتخاب کند تا گروه‌ها از اول شبیه هم باشند.