از روی قصد نگاه کردن

درباره‌ی این ویدیو

زارا هر روز صبح گیاه لوبیای لبه‌ی پنجره را آب می‌دهد و صد بار آن را دیده است. یک روز شنبه واقعاً به آن نگاه می‌کند و چیز تازه‌ای می‌بیند: ساقه و برگ‌ها همه به سمت پنجره خم شده‌اند. دیدن کاری است که همه‌ی روز می‌کنیم و متوجهش نمی‌شویم. مشاهده کردن یعنی دقیق و از روی قصد به چیزی نگاه کنیم تا بفهمیم واقعاً چه شکلی است، و به چیزی که متوجهش می‌شویم مشاهده می‌گویند.

مشاهده‌گر دقیق همان موقع آن را می‌نویسد. حافظه تغییر می‌کند و آسان است آنچه را انتظار داشتیم به یاد بیاوریم، نه آنچه را دیدیم. زارا تاریخ را می‌نویسد و خط‌کشی کنار گلدان می‌گیرد: نوک ساقه حدود ۳ سانتی‌متر از پایینش به پنجره نزدیک‌تر است. «حدود ۳ سانتی‌متر» را می‌شود بررسی کرد و با فردا مقایسه کرد، اما «خیلی» را نه.

او دو چیز را هم از هم جدا نگه می‌دارد. «ساقه به سمت پنجره خم شده» چیزی است که دید. «گیاه نور را می‌خواهد» فکری است درباره‌ی چرایی، که شاید درست باشد و شاید نادرست. اول مشاهده، بعد جداگانه فکرهایی درباره‌ی معنایش. علم از همین‌جا شروع می‌شود: پیش از آن‌که کسی چیزی را توضیح بدهد، باید آن‌قدر دقیق متوجهش شود که بتواند برای کسی که آن‌جا نبوده تعریفش کند. این ویدیو همراه درس «دقیق نگاه کردن» در دوره‌ی علم، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰زارا صد بار گیاه لوبیایش را دیده. آیا مشاهده‌اش کرده؟
2. ۰:۰۵یک روز از روی قصد نگاه می‌کند. همه‌ی گیاه به سمت پنجره خم شده.
3. ۰:۱۱همان موقع آن را می‌نویسد، با تاریخ، هر روز صبح.
4. ۰:۱۷آنچه دید یک چیز است. چرایی خم شدنش فقط یک فکر است.
5. ۰:۲۳خیلی را نمی‌شود بررسی کرد. حدود سه سانتی‌متر را می‌شود.
6. ۰:۲۹علم با مشاهده شروع می‌شود. دقیق و از روی قصد.