کفش دم در

درباره‌ی این ویدیو

خانواده‌ی بچه‌های کلاس مِی از کشورهای زیادی آمده‌اند. در درسی درباره‌ی رسم‌ها می‌فهمند که در بعضی خانه‌ها کفش را دم در درمی‌آورند و در بعضی نه؛ بعضی خانواده‌ها با دست دادن سلام می‌کنند، بعضی با تعظیم، بعضی با روبوسی. لئو می‌گوید: «پس درست و نادرستی در کار نیست. همه‌اش همان چیزی است که فرهنگ آدم می‌گوید. چه کسی می‌تواند بگوید؟»

لئو به چیز درستی پی برده است. خیلی از قاعده‌هایی که آدم‌ها با آن زندگی می‌کنند رسم‌اند: شیوه‌هایی که از جایی به جای دیگر فرق دارند و هر دو جورشان درست است. نه کفش به پا نادرست است و نه کفش درآوردن؛ پیروی از رسم میزبان از سر احترام مهم است، اما خود رسم یک انتخاب است، مثل این‌که از کدام طرف جاده رانندگی کنیم. نتیجه‌ی لئو جلوتر می‌رود: همه‌ی درست و نادرست همین‌طور است. به این دیدگاه که درست و نادرست فقط همان چیزی است که هر فرهنگ یا هر آدم باور دارد، بی‌آن‌که چیزی یک دیدگاه را بهتر از دیگری کند، نسبی‌گرایی می‌گویند.

آدم‌ها با دلیل‌های خوش‌نیتی این دیدگاه را دارند: فروتنی، چون آدم‌ها بارها مطمئن بودند شیوه‌ی خودشان تنها شیوه‌ی درست است و اشتباه می‌کردند؛ احترام، چون داوری کردن فرهنگ‌های دیگر با رسم‌های خودمان اغلب به تحقیر و بی‌رحمی کشیده؛ و اختلاف واقعی بر سر پرسش‌های اخلاقی. اما به معماهایی برمی‌خورد که حتی دوستدارانش باید جواب بدهند. اگر درست و نادرست فقط باور یک فرهنگ باشد، فرهنگی که برده‌داری را روا می‌دانست به معیار خودش نادرست نبود، و کسانی که برای پایانش جنگیدند اشتباه می‌کردند. «داوری کردن فرهنگ‌های دیگر نادرست است» خودش داوری‌ای برای همه است. و اختلاف نشان نمی‌دهد جوابی نیست: زمانی آدم‌ها بر سر این‌که زمین دور خورشید می‌گردد اختلاف داشتند.

خیلی از اندیشمندان راهی میانه می‌روند: رسم‌ها واقعاً فرق دارند و خیلی از تفاوت‌ها شایسته‌ی احترام‌اند، اما بعضی دلیل‌ها - آسیب، انصاف، سر قول ماندن، مراقبت از کودکان - تقریباً در هر فرهنگی پیدا می‌شوند. این ویدیو همراه درس «چه کسی می‌تواند بگوید؟» در دوره‌ی اخلاق، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰کفش را دم در درآوردن، یا نه. تعظیم، یا دست دادن.
2. ۰:۰۵این‌ها رسم‌اند. هر دو جورش درست. لئو می‌گوید، پس چه کسی می‌تواند بگوید؟
3. ۰:۱۱نسبی‌گرایی می‌گوید همه‌ی درست و نادرست همین است. دلیل‌هایش خوش‌نیت‌اند.
4. ۰:۱۷اما آن وقت برده‌داری نادرست نبود، و آن‌هایی که پایانش دادند اشتباه کردند.
5. ۰:۲۳خیلی‌ها راهی میانه می‌روند. بعضی دلیل‌ها تقریباً همه‌جا هستند.
6. ۰:۲۹رسم‌ها فرق دارند. آیا همه‌ی درست و نادرست رسم است؟