ایزوتوپ

اتم‌های یک عنصر همیشه تعدادِ پروتونِ یکسان دارند، اما تعدادِ نوترونشان می‌تواند فرق کند؛ این‌ها ایزوتوپ‌های آن عنصرند که رفتارِ شیمیاییِ یکسان و جرمِ متفاوت دارند. عددِ جرمی مجموعِ پروتون‌ها و نوترون‌هاست؛ پس ایزوتوپ‌های کربن کربن-۱۲، کربن-۱۳ و کربن-۱۴ هستند و تعدادِ نوترون‌ها برابرِ عددِ جرمی منهای عددِ اتمی است. بعضی ایزوتوپ‌ها ناپایدار و پرتوزا هستند: خطرناک‌اند، اما در پزشکی، نیروگاهِ هسته‌ای، آشکارسازِ دود و، با کربن-۱۴، در پیدا کردنِ سنِ چیزهایی که روزی زنده بوده‌اند به کار می‌روند.