تابلوهای راهنما

درباره‌ی این ویدیو

آدم‌ها کمتر پیش می‌آید که بخش‌های استدلالشان را نام ببرند، اما معمولاً واژه‌های کوچکی به کار می‌برند که مثل تابلوهای راهنمای جاده‌اند. منطق‌دان‌ها به آن‌ها واژه‌های نشانه می‌گویند. بعضی درست پیش از نتیجه می‌آیند: پس، بنابراین، به همین دلیل، در نتیجه. بعضی درست پیش از دلیل: چون، زیرا، از آنجا که.

این ویدیوی کوتاه یک جمله را برمی‌دارد: «باید همین حالا راه بیفتیم، چون فیلم ساعت هشت شروع می‌شود.» اینجا نتیجه اول آمده و «چون» به دلیلِ بعد از خودش اشاره می‌کند. در نقشه‌ی استدلال، دلیل بالا می‌رود و پیکانی از آن پایین به نتیجه می‌رسد. اگر جمله را برعکس بگوییم، «فیلم ساعت هشت شروع می‌شود، پس باید همین حالا راه بیفتیم»، همان استدلال و همان نقشه است؛ فقط واژه‌ی نشانه عوض شده است.

گاهی هیچ واژه‌ی نشانه‌ای در کار نیست: «به آن ماهیتابه دست نزن. تازه از روی اجاق برداشته شده.» آن وقت بپرسید گوینده می‌خواهد شما چه چیزی را باور کنید یا چه کاری بکنید، و «چون» را میان دو بخش بگذارید. اگر جمله هنوز معنی داشت، نتیجه را پیدا کرده‌اید. این ویدیو همراه درس «پیدا کردن نتیجه» در دوره‌ی منطق، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰کدام بخش نتیجه است؟
2. ۰:۰۴باید همین حالا راه بیفتیم، چون فیلم ساعت هشت شروع می‌شود. «چون» به دلیل اشاره می‌کند.
3. ۰:۱۲با «پس» بگویید؛ همان استدلال است، همان نقشه.
4. ۰:۱۷پس و بنابراین پیش از نتیجه می‌آیند؛ چون و زیرا پیش از دلیل.
5. ۰:۲۳واژه‌ی نشانه نیست؟ «چون» را وسط بگذارید. معنی دارد؟ پیدایش کردید.
6. ۰:۲۸«پس» به نتیجه اشاره می‌کند و «چون» به دلیل.