یک دوچرخه بکشید

درباره‌ی این ویدیو

چقدر می‌دانید زیپ چطور کار می‌کند؟ از ۱ تا ۷ به خودتان نمره بدهید. حالا قدم به قدم و بلند توضیح بدهید که وقتی زیپ را بالا می‌کشید، داخلش چه اتفاقی می‌افتد. بعد دوباره نمره بدهید. بیشترِ آدم‌ها با ۵ یا ۶ شروع می‌کنند. بعد می‌خواهند توضیح بدهند دندانه‌های کوچک چطور در هم قفل می‌شوند، حرف کم می‌آورند، و نمره‌ی دوم پایین‌تر است.

در سالِ ۲۰۰۲ دو روان‌شناس، لئونید روزنبلیت و فرانک کیل، همین را درباره‌ی چند وسیله‌ی روزمره پرسیدند: زیپ، سیفونِ توالت، قفلی که با کلید باز می‌شود. آدم‌ها اول نمره دادند که کارِ هر وسیله را چقدر می‌فهمند، بعد توضیحِ کاملی قدم به قدم نوشتند، و بعد دوباره نمره دادند. نمره‌های دوم به‌روشنی پایین‌تر بودند. اطمینانشان از آشنا بودنِ وسیله‌ها می‌آمد، اما به کار بردنِ یک چیز با دانستنِ این‌که چطور کار می‌کند یکی نیست.

در سالِ ۲۰۰۶ ربکا لاوسون، روان‌شناسی در انگلستان، از آدم‌ها خواست از روی حافظه دوچرخه بکشند: فقط باید بدنه، پدال‌ها و زنجیر را به یک طرحِ ساده اضافه می‌کردند. خیلی از نقاشی‌ها دوچرخه‌هایی بودند که هرگز نمی‌شد سوارشان شد: زنجیر به چرخِ جلو می‌رفت، یا دورِ هر دو چرخ می‌چرخید، یا بدنه به وسطِ چرخِ جلو وصل بود و فرمان نمی‌توانست آن را بچرخاند. کسانی که دوچرخه‌سواری می‌کردند اغلب بهتر کشیدند، اما خیلی از آن‌ها هم اشتباه کردند.

به این حس که می‌دانیم چیزی چطور کار می‌کند، در حالی که نمی‌دانیم، توهمِ فهمیدن یا توهمِ عمقِ توضیح می‌گویند. ذهن به جای جزئیات فقط حسِ «این را بلدم» را نگه می‌دارد، که معمولاً کافی است، تا وقتی که باید آن چیز را تعمیر کنیم، یادش بدهیم یا درباره‌اش بحث کنیم. عادتی که کمک می‌کند: پیش از آن‌که بگویید می‌فهمم، بلند و قدم به قدم توضیحش بدهید، و بعد از توضیح دادن به خودتان نمره بدهید، نه قبلش. این ویدیو همین ایده را در Knaph نشان می‌دهد.

متن گفتار

1. ۰:۰۰چقدر می‌دانی زیپ چطور کار می‌کند؟ از یک تا هفت نمره بده.
2. ۰:۰۵حالا قدم به قدم توضیحش بده. حرف کم می‌آید، و نمره پایین می‌آید.
3. ۰:۱۱سالِ ۲۰۰۲، نمره‌ی زیپ و سیفون و قفل بعد از توضیح دادن پایین آمد.
4. ۰:۱۷از آدم‌ها خواستند به طرحِ دوچرخه بدنه و پدال و زنجیر اضافه کنند.
5. ۰:۲۳خیلی‌ها دوچرخه‌ای کشیدند که هرگز نمی‌شد سوارش شد.
6. ۰:۲۹پس اول بلند توضیح بده، و بعد به خودت نمره بده.
7. ۰:۳۵به کار بردنِ یک چیز، دانستنِ طرزِ کارش نیست.