عکس خواب

درباره‌ی این ویدیو

سر کلاس، دن، دوست کوفی، با دهان باز خوابش می‌برد. کوفی با گوشی‌اش عکسی می‌گیرد. عکس خیلی خنده‌دار است و کوفی می‌خواهد آن را در گروه کلاس بفرستد. می‌گوید: «فقط یک شوخی است.» واقعاً؟

آسیب زدن به کسی یعنی وضع او را بدتر کردن: آزار رساندن به بدنش، احساساتش، وسایلش، یا آنچه دیگران درباره‌اش فکر می‌کنند. دست شکسته آسیب است؛ این‌که سی نفر به آدم بخندند یا عمداً کنار گذاشته شود هم. از میان همه‌ی دلیل‌ها در اخلاق، آسیب یکی از روشن‌ترین‌هاست. کسانی که درباره‌ی قول، دروغ مصلحتی و سهم منصفانه اختلاف دارند تقریباً همه قبول دارند که آسیب زدن دلیل محکمی لازم دارد، و «چون خنده‌دار بود» دلیل محکمی نیست. پس پرسش کوفی این نیست که «عکس خنده‌دار است؟» بلکه این است که «به دن آسیب می‌زند؟» شاید هفته‌ها به دن بخندند، و عکسی که در گروه فرستاده شود می‌تواند کپی و نگه داشته شود، خیلی بعد از آن‌که شوخی فراموش شده.

همین عکس می‌تواند بی‌اشکال باشد. فرض کنید کوفی دن را بیدار کند و عکس را نشانش بدهد، و دن بخندد و بگوید: «بفرستش، خیلی بامزه است!» حالا هیچ کاری برخلاف خواست دن نمی‌شود. به موافقت آزادانه و آگاهانه با چیزی که روی آدم اثر می‌گذارد رضایت می‌گویند، و رضایت خیلی چیزها را عوض می‌کند: تکل در بازی فوتبالی که هر دو انتخابش کرده‌اند مثل هل دادن کسی در راهرو نیست. اما رضایت باید واقعی باشد. «بله»‌ای که چون همه نگاه می‌کنند گفته شود، یا بی‌آن‌که بداند چه پیش می‌آید، یا از کسی که برای فهمیدنش خیلی کوچک است، «بله»‌ی آزادانه و آگاهانه نیست. و «نه» هم جواب است: اگر دن بگوید نه، موضوع تمام است. آسیب زدن وقتی آسان‌تر است که آن را نمی‌بینی، پس بپرس: این به چه کسی ممکن است آسیب بزند، و آیا موافقت کرده؟ این ویدیو همراه درس «آسیب نزنید» در دوره‌ی اخلاق، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰دن سر کلاس خوابش می‌برد. کوفی عکس می‌گیرد. فقط یک شوخی است.
2. ۰:۰۵می‌خواهد آن را در گروه کلاس بفرستد. سی نفر.
3. ۰:۱۱آسیب یعنی وضع کسی را بدتر کردن. دلیل محکمی لازم دارد.
4. ۰:۱۷اما فرض کن کوفی اول بپرسد و دن بخندد. بفرستش! این رضایت است.
5. ۰:۲۳«بله» باید آزادانه و آگاهانه باشد. و «نه» موضوع را تمام می‌کند.
6. ۰:۲۹این به چه کسی آسیب می‌زند، و آیا موافقت کرده؟