جشن غافلگیری

درباره‌ی این ویدیو

حدود ۲٬۵۰۰ سال پیش در چین، از استادی به نام کنفوسیوس خواستند یک واژه بگوید که بشود با آن یک عمر زندگی کرد. او، آن‌طور که شاگردانش نوشته‌اند، جواب داد: «آنچه نمی‌خواهی با تو بکنند، با دیگران نکن.» جمله‌هایی خیلی شبیه این در نوشته‌های یونان باستان، هند، ایران و خاورمیانه، و در خیلی از سنت‌های بعدی هم آمده است. اغلب به آن قاعده‌ی زرین می‌گویند: با دیگران همان‌طور رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند.

قاعده‌ی زرین کار می‌کند چون وادارت می‌کند در ذهنت جایت را عوض کنی. تو و آن آدم در هر چه مهم است همانندید: هر دو درد را حس می‌کنید، هر دو به چیزهایتان اهمیت می‌دهید، هر دو می‌خواهید کسی به حرفتان گوش بدهد. پس آنچه برای تو بد است، برای او هم بد است. این راهی سریع برای یکسان رفتار کردن با موردهای همانند است.

اما ممکن است بلغزد. امیر عاشق جشن‌های غافلگیری است، پس برای تولد دوستش مِی جشن بزرگی ترتیب می‌دهد که همه یک‌دفعه بیرون بپرند و فریاد بزنند. این دقیقاً همان رفتاری است که دوست دارد با خودش بکنند. اما مِی از غافلگیری و شلوغی بیزار است؛ یک شام آرام با دو دوست را خیلی بیشتر دوست دارد. امیر کلمه‌های قاعده را رعایت کرد و باز اشتباه کرد، چون آدم‌ها چیزهای متفاوتی می‌خواهند. راه بهتر این است که کامل جایت را عوض کنی: خودت را آن آدم تصور کنی، با علاقه‌ها و ترس‌های او، نه فقط خودت را که جای او ایستاده‌ای. «اگر من مِی بودم، دوست داشتم با من چطور رفتار شود؟» جواب دیگری می‌دهد تا «من تولد را چطور دوست دارم؟». این ویدیو همراه درس «قاعده‌ی زرین» در دوره‌ی اخلاق، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰از کنفوسیوس خواستند یک واژه برای یک عمر زندگی بگوید.
2. ۰:۰۵آنچه نمی‌خواهی با تو بکنند، با دیگران نکن.
3. ۰:۱۱یونان، هند، ایران، خاورمیانه. قاعده‌ی زرین همه‌جا هست.
4. ۰:۱۷امیر عاشق جشن غافلگیری است. برای مِی یکی می‌گیرد. مِی از آن بیزار است.
5. ۰:۲۳نه من چه دوست دارم، بلکه اگر من مِی بودم چه دوست داشتم؟
6. ۰:۲۹کامل جایت را عوض کن. تصور کن او چه می‌خواهد.