میان دو اشتباه

درباره‌ی این ویدیو

آنا در پارک می‌بیند پسر بزرگ‌تری توپ بچه‌ی کوچکی را می‌گیرد و با خنده به میان بوته‌ها شوت می‌کند. بچه گریه‌اش می‌گیرد. آنا می‌خواهد کار شجاعانه را بکند. اما کار شجاعانه کدام است؟ برود و وانمود کند ندیده؟ بدود و پسر بزرگ‌تر را هل بدهد؟ یا کار دیگری؟

ارسطو متوجه شد هر فضیلت می‌تواند از دو سو خراب شود، با کمی و با زیادی. شجاعت مثال خوبی است. کمی یعنی ترسو بودن: فرار کردن از هر خطری، حتی وقتی چیز مهمی در میان است. زیادی یعنی بی‌پروا بودن: بی‌فکر به دل خطر زدن، حتی وقتی هیچ فایده‌ای ندارد. شجاعت میان این دوست: روبه‌رو شدن با خطر یا ترس وقتی ارزشش را دارد، به شیوه‌ای معقول. ارسطو فضیلت را حد وسط نامید، نقطه‌ای میانه میان دو اشتباه.

فضیلت‌های دیگر هم دو سر دارند. بخشندگی میان خسیس بودن و هدر دادن همه‌ی پول است؛ راستگویی میان پنهان کردن حقیقت و به زبان آوردن هر فکر نامهربان؛ عزت نفس میان هیچ دانستن خود و لاف زدن. برای آنا، رفتن کمی شجاعت است و هل دادن پسر بزرگ‌تر زیادی. حد وسط شاید این باشد که روشن بگوید «بس کن - توپ را برگردان»، بزرگ‌تری را خبر کند، یا به بچه کمک کند توپش را پیدا کند.

حد وسط همیشه نصف‌نصف نیست. ارسطو گفت اندازه‌ی درست به آدم و موقعیت بستگی دارد: «در زمان درست، درباره‌ی چیزهای درست، با آدم‌های درست، با انگیزه‌ی درست و به شیوه‌ی درست». اگر پسر بزرگ‌تر می‌خواست به بچه آسیب جدی بزند، کاری خیلی قوی‌تر حد وسط بود؛ اگر فقط سربه‌سرش می‌گذاشت، چند کلمه شاید کافی بود. پیدا کردنش داوری می‌خواهد، که با تمرین می‌آید. این ویدیو همراه درس «حد وسط» در دوره‌ی اخلاق، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰پسری بزرگ‌تر توپ بچه‌ی کوچکی را به میان بوته‌ها شوت می‌کند.
2. ۰:۰۵کمی یعنی ترسو. زیادی یعنی بی‌پروا. شجاعت میان این دوست.
3. ۰:۱۱رفتن کمی است. هل دادن زیادی. بس کن، توپ را برگردان.
4. ۰:۱۷بخشندگی، راستگویی، عزت نفس. هر کدام میان دو اشتباه.
5. ۰:۲۳اما حد وسط همیشه نصف‌نصف نیست. به موقعیت بستگی دارد.
6. ۰:۲۹هر فضیلت میان دو اشتباه است.