عمق ۱ · ۴۰ ثانیه
تعریف و سرزنش
معلمی از پنج نفرِ اول تعریف میکند و پنج نفرِ آخر را سرزنش میکند، و امتحانِ بعدی انگار ثابت میکند تعریف تنبلشان میکند. نمیکند. بازگشت به میانگین، قدم به قدم.
درباره‌ی این ویدیو
بعد از یک امتحان، معلمی از پنج دانش‌آموزی که بهترین نمره‌ها را گرفته‌اند تعریف میکند و پنج نفری را که بدترین نمره‌ها را گرفته‌اند جدی سرزنش میکند. در امتحانِ بعدی، آن پنج نفرِ تشویق‌شده کمی بدتر می‌شوند و آن پنج نفرِ دیگر کمی بهتر. معلم نتیجه می‌گیرد که تعریف آن‌ها را تنبل میکند و سرزنش جواب می‌دهد. بیشترِ آدم‌ها فکر می‌کنند حق با اوست: نمره‌ها درست بعد از حرفِ او تکان خوردند. اما نمره‌ها حتی وقتی هیچ‌کس حرفی نمی‌زند هم همین‌طور تکان می‌خورند.
نمره‌ی امتحان را جمعِ دو بخش در نظر بگیرید. یک بخش چیزی است که بلدید، و از این هفته تا هفته‌ی بعد تقریباً همان می‌ماند. بخشِ دیگر شانسِ آن روز است: این‌که چه سؤال‌هایی آمد، یا یک حدسِ خوش‌شانس. شانس هر بار تازه است. برای نمره‌ی خیلی بالا باید زیاد بلد باشید و معمولاً شانس هم بیاورید، پس پنج نفرِ اول بیشترشان دانش‌آموزانِ خوبی‌اند که آن روز شانس هم آورده‌اند. دفعه‌ی بعد هنوز همان‌ها را بلدند، اما بیشترشان دو بار پشتِ سرِ هم این‌قدر خوش‌شانس نمی‌شوند، پس در مجموع کمی پایین‌تر می‌آیند. پنج نفرِ آخر هم همین‌طورند، فقط برعکس: بیشترشان دانش‌آموزانِ ضعیف‌تری‌اند که آن روز بدشانسی هم آورده‌اند، و آن بدشانسی برنمی‌گردد.
بعد از نتیجه‌ای دور از میانگین معمولاً نتیجه‌ای نزدیک‌تر به آن می‌آید، فقط از سرِ شانس. به این بازگشت به میانگین می‌گویند. فرانسیس گالتون در سالِ ۱۸۸۶ آن را در قدِ آدم‌ها پیدا کرد: پدر و مادرهای خیلی بلندقد معمولاً بچه‌های بلندقدی داشتند، اما به‌طورِ میانگین کمی کوتاه‌تر از خودشان. این اثر هر بار که تغییری بعد از کاری که کرده‌ایم پیش می‌آید فریبمان می‌دهد، مثلِ مربیِ خلبانی که فکر می‌کرد داد زدن فرودها را بهتر میکند، یا ورزشکاری که بعد از بهترین فصلش فصلِ ضعیف‌تری دارد. وقتی بعد از نتیجه‌ای خیلی خوب یا خیلی بد نتیجه‌ای معمولی‌تر آمد، بپرسید آیا به‌هرحال برنمی‌گشت. برای این‌که بفهمید تعریف واقعاً اثر دارد، باید دانش‌آموزانِ تشویق‌شده را با دانش‌آموزانِ مشابهی مقایسه کنید که تشویق نشده‌اند.
این ویدیو عمق ۱ از «بازگشت به میانگین» را نشان می‌دهد.
یادگیری بازگشت به میانگینمتن گفتار
- ۰:۰۰معلمی از پنج نفرِ اول تعریف میکند و پنج نفرِ آخر را سرزنش میکند.
- ۰:۰۵امتحانِ بعد، تشویق‌شده‌ها بدتر می‌شوند و بقیه بهتر. پس تعریف تنبلشان میکند؟
- ۰:۱۱نمره یعنی آنچه بلدید به‌اضافه‌ی شانس. پنج نفرِ اول شانس هم آورده بودند.
- ۰:۱۷پنج نفرِ آخر بدشانسی هم آورده بودند. دفعه‌ی بعد برنمی‌گردد.
- ۰:۲۳گالتون این را در ۱۸۸۶ دید. پدر و مادرِ بلندقد، بچه‌ی بلندقد، کمی کوتاه‌تر.
- ۰:۲۹بپرسید، آیا به‌هرحال برنمی‌گشت؟
- ۰:۳۵بعد از چیزِ غیرعادی، معمولاً چیزی معمولی می‌آید.