کلاه شنا

درباره‌ی این ویدیو

تابلویی کنار استخر نوشته: تنها اگر کلاه شنا داشته باشید می‌توانید شنا کنید. میا کلاهش را سر می‌گذارد و به طرف آب می‌رود، و نجات‌غریق جلویش را می‌گیرد: بلیت، لطفاً! میا «تنها اگر» را «اگر» خوانده بود. «اگر کلاه داشته باشید می‌توانید شنا کنید» کلاه را کافی می‌کرد. «تنها اگر کلاه داشته باشید می‌توانید شنا کنید» کلاه را لازم می‌کند: بی‌کلاه، شنا ممنوع. نمی‌گوید کلاه تنها چیزی است که لازم دارید.

پس «اگر» به چیز کافی اشاره می‌کند و «تنها اگر» به چیز لازم. وقتی چیزی هم لازم باشد و هم کافی، می‌گوییم «اگر و تنها اگر». «مگر این‌که» هم یک «اگر» را پنهان کرده: «کیک می‌سوزد مگر این‌که همین حالا بیرونش بیاوری» یعنی «اگر همین حالا بیرونش نیاوری، کیک می‌سوزد». مگر این‌که یعنی اگر نه. دقت کنید این جمله چه قولی نمی‌دهد: شاید بیرون آوردن کیک هم دیگر نجاتش ندهد.

این ویدیو با ترفندی تمام می‌شود که به کار همه‌ی جمله‌های گیج‌کننده‌ی این‌چنینی می‌آید: آن را دوباره با یک «اگر» ساده بگویید و از چیزی که نیست شروع کنید. «تنها اگر کلاه داشته باشید می‌توانید شنا کنید» می‌شود «اگر کلاه نداشته باشید، نمی‌توانید شنا کنید». این ویدیو همراه درس «تنها اگر و مگر این‌که» در دوره‌ی منطق، سطح ۲ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰تنها اگر کلاه داشته باشید می‌توانید شنا کنید. میا کلاه دارد. می‌تواند شنا کند؟
2. ۰:۰۵بلیت، لطفاً! کلاه لازم است. ولی همه‌ی چیزی نیست که لازم دارد.
3. ۰:۱۱اگر به چیز کافی اشاره می‌کند. تنها اگر به چیز لازم.
4. ۰:۱۷کیک می‌سوزد مگر این‌که بیرونش بیاوری. مگر این‌که یعنی اگر نه.
5. ۰:۲۴گیر کردید؟ با یک اگر ساده بگویید. بی‌کلاه، شنا ممنوع.
6. ۰:۲۹تنها اگر یعنی لازم. مگر این‌که یعنی اگر نه.