کیف پولی در اتوبوس

درباره‌ی این ویدیو

سام با اتوبوس از مدرسه به خانه برمی‌گردد. روی صندلی خالیِ کنارش کیف پول قهوه‌ای‌ای افتاده است با کمی پول، یک کارت اتوبوس و کارتی که رویش اسمی نوشته شده: خانم ر. اوکافور. هیچ‌کس نگاه نمی‌کند. دو پرسش هم‌زمان به ذهن سام می‌رسد که شبیه هم به نظر می‌آیند، اما دو نوع پرسش خیلی متفاوت‌اند.

پرسش اول این است: «چقدر پول تویش است؟» سام می‌تواند با شمردن جوابش را پیدا کند، و اگر دوباره بشمارد یا دوستش بشمارد، همان جواب را می‌گیرد. این پرسشی درباره‌ی این است که چیزها چطورند، و چنین پرسش‌هایی را می‌شود با نگاه کردن، شمردن و اندازه گرفتن بررسی کرد. پرسش دوم این است: «با آن چه کنم؟» شمردن جوابش را نمی‌دهد، دقیق‌تر نگاه کردن به کیف هم نه. سام می‌تواند نگهش دارد، به راننده بدهد یا خودش دنبال خانم اوکافور بگردد. این پرسشی درباره‌ی کاری است که کسی باید بکند.

به پرسش‌هایی درباره‌ی درست و نادرست، درباره‌ی این‌که به هم چه بدهکاریم و چطور باید زندگی کنیم، پرسش‌های اخلاقی می‌گویند، و بخشی از فلسفه که با دقت درباره‌شان فکر می‌کند اخلاق است. همه هر روز پرسش اخلاقی می‌پرسند: رازی را نگه دارم یا نه، پیتزا را چطور قسمت کنیم، حقیقتی سخت را به دوستم بگویم یا نه. اخلاق فقط آرام‌تر و با دلیل این پرسش‌ها را می‌پرسد.

اما پرسش اخلاقی فقط درباره‌ی ارزش‌ها نیست. واقعیت‌ها جواب را عوض می‌کنند: اگر کیف خالی و پاره بود شاید زباله بود، و اگر شماره‌ی تلفنی روی کارت بود سام می‌توانست زنگ بزند. جواب خوب به پرسش «چه باید کرد» هم واقعیت‌ها را لازم دارد و هم دلیل درباره‌ی آنچه مهم است. این ویدیو همراه درس «اخلاق چه می‌پرسد» در دوره‌ی اخلاق، سطح ۱ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰کیف پولی روی صندلی خالی. هیچ‌کس نگاه نمی‌کند.
2. ۰:۰۵چقدر پول تویش است؟ بشمار. هر بار همان جواب.
3. ۰:۱۱با آن چه کنم؟ شمردن جواب این را نمی‌دهد.
4. ۰:۱۷پرسش‌های درست و نادرست پرسش‌های اخلاقی‌اند. اخلاق با دلیل آن‌ها را می‌پرسد.
5. ۰:۲۳و واقعیت‌ها هنوز جواب را عوض می‌کنند. شماره‌ی تلفن؟ زنگ بزن.
6. ۰:۲۹جواب خوب واقعیت‌ها را لازم دارد، و آنچه مهم است.