عمق ۱ · ۱۶۸ ثانیه
متن میگیرد، متن میدهد
آن طرفِ گفتوگو با هوش مصنوعی چیست؟ یک مدل زبانی، برنامهای که فقط متن میخواند و متن مینویسد. چطور یاد گرفته، دانستههایش کجاست، و راستی چه کسی در وب جستوجو کرد.
درباره‌ی این ویدیو
سؤالی در یک دستیارِ گفتوگو می‌نویسید و پاسخی روشن و مطمئن ظاهر می‌شود. آن طرف چیست؟ در مرکزِ هر دستیارِ گفتوگو و هر عامل هوش مصنوعی یک مدل زبانی هست: برنامهای که متن میگیرد و متن میدهد. نمی‌تواند کلیک کند، فایل‌هایتان را باز کند یا به اینترنت برود. متن میخواند و متن مینویسد.
مدل زبانی کارش را با انبوهی عددِ تصادفی شروع می‌کند. بعد مقدارِ عظیمی متن به آن نشان می‌دهند، کتاب و وب‌سایت و کد، میلیاردها صفحه، و بارها و بارها از آن می‌خواهند حدس بزند ادامه‌ی متن چیست. هر حدسِ غلط عددهایش را کمی جابه‌جا می‌کند تا ادامه‌ی درست کمی محتمل‌تر شود. این آموزش برای یک مدلِ بزرگ ماه‌ها روی هزاران رایانه طول می‌کشد. برای این‌که ادامه‌ی یک کتابِ شیمی را خوب حدس بزند، کمک می‌کند کمی شیمی یاد بگیرد، پس مدل در پایان دانش و مهارتِ زیادی دارد که به شکلِ صدها میلیارد عدد نگه داشته شده است.
هیچ‌کدام از چیزهایی که خوانده به شکلِ صفحه‌ای که بتواند به آن برگردد نمانده است. پس نمی‌تواند بررسی کند: اگر چیزی را کمی اشتباه به یاد بیاورد، آن را با همان لحنِ مطمئن می‌گوید، چون جمله‌ای روان و مطمئن همان چیزی است که معمولاً بعد می‌آید.
وقتی دستیارِ گفتوگو در وب جستوجو می‌کند، جست‌وجوکننده مدل نیست، برنامه‌ی دورِ آن است. مدل درخواستِ جستوجو را مینویسد، برنامه جستوجو می‌کند و نتیجه‌ها را به شکلِ متن برمی‌گرداند، و مدل آن‌ها را میخواند و پاسخ مینویسد. هر کاری یک سیستمِ هوش مصنوعی بکند، مدلِ مرکزِ آن فقط یک کار کرده است: متنی خوانده و متنی نوشته. پس دانستههایش را حدسِ اولِ خوبی بدانید، متنی را که لازم دارد به آن بدهید، و وقتی کاری انجام شد، بپرسید کدام بخش آن را کرد.
این ویدیو عمق ۱ از «مدل زبانی» را نشان میدهد.
یادگیری مدل زبانیمتن گفتار
- ۰:۰۰از هوش مصنوعی شعری درباره‌ی گربه‌ی خودتان می‌خواهید و مینویسد. آن شعر را هرگز ندیده بود. پس آن طرف چیست؟
- ۰:۱۸یک مدل زبانی. متن می‌رود تو، متن می‌آید بیرون. نمی‌تواند کلیک کند، فایل باز کند یا به اینترنت برود. فقط متن میخواند و مینویسد.
- ۰:۴۰با خواندنِ میلیاردها صفحه و حدس زدنِ ادامه‌ی متن یاد گرفت. هر حدسِ غلط عددهایش را کمی جابه‌جا کرد. بارها و بارها، ماه‌ها، روی هزاران رایانه.
- ۱:۰۶برای حدس زدنِ خوبِ یک کتابِ شیمی، کمک می‌کند کمی شیمی یاد بگیرد. پس آن‌چه یاد گرفته به شکلِ عدد مانده، صدها میلیارد عدد. کتابخانه‌ای درونش نیست.
- ۱:۳۰پس نمی‌تواند چیزی را نگاه کند و نمی‌تواند بررسی کند. وقتی چیزی را اشتباه به یاد می‌آورد، با همان لحنِ مطمئن می‌گوید.
- ۱:۵۴وقتی در وب جستوجو می‌کند، برنامه‌ی دورِ آن جستوجو می‌کند. مدل درخواست مینویسد، برنامه جستوجو می‌کند و نتیجه‌ها را برمی‌گرداند، و مدل میخواند و پاسخ میدهد.
- ۲:۲۲پس دانستههایش را حدسِ اول بدانید. متنی را که لازم دارد بدهید. و وقتی کاری کرد، بپرسید کدام بخش آن را کرد.
- ۲:۴۰مدل متن میخواند و متن مینویسد. بقیه‌اش کارِ برنامه است.