شهرِ انبارهای قلابی

درباره‌ی این ویدیو

هنری با پسرش در جاده‌ای روستایی رانندگی می‌کند. می‌گوید: «نگاه کن، یک انبار.» درست هم می‌گوید: انباری واقعی است و او آن را در نورِ خوب، واضح می‌بیند. اما نمی‌داند که مردمِ این شهر برای یک فیلم صدها انبارِ قلابی ساخته‌اند - فقط نمای جلو، که طوری رنگ شده که از جاده واقعی به نظر برسد. انباری که او به آن نگاه کرد، اتفاقاً تنها انبارِ واقعیِ چند کیلومترِ اطراف است.

در ماجرای ساعتِ خوابیده، چیزی خراب بود. این‌جا هیچ چیزی خراب نیست: چشم‌های هنری سالم است، نور خوب است، و همین انبارِ واقعی است که باعثِ باورش شده. باور دارد، باورش درست است، و دلیل خوب هم دارد - هر سه پایه‌ی چارپایه. حتی از آزمونِ ساعتِ خوابیده هم رد نمی‌شود: اگر جلویش انباری نبود، انباری نمی‌دید. با این حال خیلی‌ها حس می‌کنند او واقعاً نمی‌داند.

این مثال را فیلسوفِ آمریکایی آلوین گلدمن در سالِ ۱۹۷۶ تعریف کرد، که آن را از کارل جینت شنیده بود. ماجرا پرسشِ دومی اضافه می‌کند: با همین روشی که به این باور رسیدم، آیا به‌آسانی ممکن بود اشتباه کنم؟ برای هنری ممکن بود. او یک نگاه با یک انبارِ قلابی فاصله داشت. «از جاده شبیهِ انبار است» در بیشترِ جاده‌ها دلیلِ خوبی است، اما در این شهر تقریباً هر بار او را به اشتباه می‌اندازد.

پس دلیلِ خوب فقط دلیلی نیست که معمولاً قابل‌اعتماد است. دلیلی است که همین‌جا، در جا و موقعیتی که واقعاً در آن هستید، شما را به اشتباه نیندازد. اگر پسرِ هنری گفته بود «این همان شهرِ انبارهای قلابی است»، هنری دورِ انبار می‌چرخید و آن وقت واقعاً می‌دانست. این ویدیو همراه درس «شهرِ انبارهای قلابی» در دوره‌ی دانش، سطح ۲ در Knaph است.

متن گفتار

1. ۰:۰۰هنری از کنارِ انباری رد می‌شود. نگاه کن، انبار. واقعاً هم انبار است.
2. ۰:۰۵چشم‌هایش سالم است، نور خوب است، انبار واقعی است.
3. ۰:۱۱اما مردمِ این شهر برای فیلمی صدها انبارِ قلابی ساخته‌اند.
4. ۰:۱۷او یک نگاه با انبارِ قلابی فاصله داشت. به‌آسانی ممکن بود اشتباه کند.
5. ۰:۲۳شبیهِ انبار است، در بیشترِ جاده‌ها دلیلِ خوبی است. این‌جا نه.
6. ۰:۲۹دلیلِ خوب نباید همین‌جا که هستید به‌آسانی به اشتباهتان بیندازد.