عمق ۱ · ۴۵ ثانیه
شکر کجا میرود
شکر را در آب هم بزنید، ناپدید میشود، اما آب شیرین است و ترازو همان عدد را نشان میدهد. از نزدیک، ذرههای آب شکر را ذره ذره از هم جدا میکنند.
درباره‌ی این ویدیو
یک قاشق شکر را در لیوانی آب هم بزنید. چند لحظه دانه‌های سفید را می‌بینید که می‌چرخند. بعد دیگر نیستند و آب مثلِ قبل شفاف است. اما آب شیرین است، پس شکر از بین نرفته.
راهِ دیگری هم برای امتحان هست. لیوانِ آب و شکر را با هم روی ترازوی آشپزخانه بگذارید و عدد را یادداشت کنید. شکر را آن‌قدر هم بزنید تا دیگر دیده نشود و دوباره وزن کنید: ترازو همان عدد را نشان میدهد. شکر هنوز در لیوان است. وقتی چیزی این‌طور در مایعی پخش میشود و انگار ناپدید میشود، می‌گوییم حل شده، و به مخلوطِ شفافی که به دست می‌آید محلول می‌گویند.
مدل ذره‌ای این را توضیح میدهد. یک دانه شکر انبوهی از ذرههای شکر است که به هم چسبیده‌اند. ذرههای آب که در حرکت‌اند به آن می‌خورند و ذرههای شکر را یکی یکی جدا میکنند، و این ذره‌ها لابه‌لای ذرههای آب در همه‌ی لیوان پخش می‌شوند. هر کدام آن‌قدر ریز است که دیده نمی‌شود؛ برای همین آب شفاف می‌ماند و همه‌جایش، بالا و پایین، شیرین است. آب گرم شکر را زودتر حل می‌کند، چون ذره‌هایش تندتر حرکت میکنند، و هم زدن هم کمک می‌کند.
همه‌چیز در آب حل نمی‌شود. نمک و شکر در آب حل‌شدنی‌اند. شن حل‌نشدنی است: کمی می‌چرخد و بعد ته‌نشین میشود و همان شن می‌ماند. روغنِ خوراکی هم حل نمی‌شود و به شکلِ لایه‌ای روی آب می‌ایستد.
این ویدیو عمق ۱ از «حل شدن» را نشان میدهد.
یادگیری حل شدنمتن گفتار
- ۰:۰۰یک حبه قند را در آب هم بزن. کمی بعد دیگر دیده نمی‌شود. اما آب شیرین است.
- ۰:۰۸لیوان و شکر را پیش از هم زدن وزن کن، و بعد از آن. ترازو همان عدد را نشان میدهد.
- ۰:۱۵از نزدیک، ذرههای آب به شکر می‌خورند و ذره‌هایش را یکی یکی جدا میکنند، تا در همه‌ی لیوان پخش شوند.
- ۰:۲۸نمک هم در آب حل میشود. شن ته‌نشین میشود و همان شن می‌ماند. روغن روی آب می‌ایستد.
- ۰:۳۸شکر ناپدید نشد. پخش شد.