عمق ۱ · ۱۶۴ ثانیه
فهرستِ مطالب
عامل چطور میتواند دهها روشِ کار را دمِ دست داشته باشد بی آنکه زمینهاش پر شود. مهارت چیست، SKILL.md چطور کمکم بارگذاری میشود، و چرا همهی کار را توصیفش میکند.
درباره‌ی این ویدیو
فرض کنید عاملتان مدام به هفت سند نیاز دارد: راهنمای برند، چک‌لیستِ پیشنهادِ پروژه، روشِ گزارشِ ماهانه و چند تای دیگر. میشود همه را در فایل دستورها گذاشت، اما این حدودِ پنجاه صفحه است، نزدیکِ سی هزار توکن، که در هر درخواست فرستاده میشود، در حالی که بیشترِ روزها تقریباً هیچ کدامش لازم نیست.
یک کتابِ مرجعِ بزرگ را در نظر بگیرید. پیش از هر کار آن را از اول تا آخر نمی‌خوانید: فهرستِ مطالب را نگاه می‌کنید، فصلی را که لازم دارید پیدا می‌کنید و فقط همان را می‌خوانید. مهارت همین را به عامل می‌دهد. مهارت پوشه‌ای است که یک روشِ کار را به عامل یاد می‌دهد. قلبش فایلی به نامِ SKILL.md است: سربرگی با یک نام و توصیفی از اینکه مهارت چه میکند و کِی باید به کار برود، و بعد خودِ روش در گام‌های روشن. پوشه میتواند فایل‌های دیگری هم داشته باشد که گام‌ها به آن‌ها اشاره می‌کنند، مثلِ یک برگه‌ی مرجع یا اسکریپتی کوچک. در Claude Code مهارت‌ها در پوشه‌ی skills پروژه یا پوشه‌ی خانگیِ خودتان هستند و می‌توانید یکی را با نوشتنِ اسلش و نامش خودتان شروع کنید.
نکته در این است که هر بخش کِی به زمینه می‌رسد، و اسمش آشکارسازیِ گام‌به‌گام است. همیشه: فقط نام و توصیفِ هر مهارت. وقتی کاری با یکی جور شد: کلِ SKILL.md، که عامل دنبالش میکند. فقط اگر گامی لازمشان داشته باشد: فایل‌های دیگر، یکی‌یکی؛ و اسکریپت فقط اجرا میشود، پس عامل نتیجه‌اش را می‌بیند بی آنکه کدش را بخواند. بیست مهارتِ کامل شاید صد هزار توکن شوند؛ توصیف‌هایشان به‌تنهایی، چند هزار.
وقتی عامل انتخاب میکند، توصیف تنها چیزی است که دیده، پس «چیزهای برند» یعنی مهارت هیچ‌وقت به کار نمی‌رود. بنویسید چه میکند و آدم‌ها وقتی لازمش دارند چه کلمه‌هایی به کار می‌برند. نکته‌های کوتاهی که هر نشست لازم دارد جایشان در فایل دستورهاست؛ روشی که فقط گاهی لازم است، مهارت است. این ویدیو مهارتِ عامل را در Knaph توضیح می‌دهد.
این ویدیو عمق ۱ از «مهارتِ عامل» را نشان می‌دهد.
یادگیری مهارتِ عاملمتن گفتار
- ۰:۰۰عاملتان مدام هفت سند لازم دارد. راهنمای برند، چک‌لیستِ پیشنهادِ پروژه، روشِ گزارش و چند تای دیگر.
- ۰:۰۷چرا همه را در فایل دستورها نگذاریم؟
- ۰:۱۰حدودِ پنجاه صفحه میشود. نزدیکِ سی هزار توکن، در هر درخواست.
- ۰:۱۵و بیشترِ روزها تقریباً هیچ کدامش لازم نیست.
- ۰:۲۰یک کتابِ مرجعِ بزرگ را تصور کنید.
- ۰:۲۳پیش از هر کار آن را از اول تا آخر نمی‌خوانید.
- ۰:۲۷فهرستِ مطالب را نگاه می‌کنید، فصلِ لازم را پیدا می‌کنید و فقط همان را می‌خوانید.
- ۰:۳۳مهارت همین را به عامل می‌دهد.
- ۰:۴۰مهارت پوشه‌ای است که یک روشِ کار را به عامل یاد می‌دهد.
- ۰:۴۵قلبش فایلی است به نامِ SKILL.md.
- ۰:۴۹در بالا یک سربرگ. نامش، و توصیفی از اینکه چه میکند و کِی به کار می‌رود.
- ۰:۵۶پایین‌تر خودِ روش، در گام‌های روشن، و فایل‌های دیگرش.
- ۱:۰۰می‌توانید با یک اسلش خودتان شروعش کنید.
- ۱:۰۴نکته این است که هر بخش کِی به زمینه می‌رسد.
- ۱:۰۸همیشه، فقط نام و توصیفِ هر مهارت.
- ۱:۱۲وقتی کاری با یکی جور شد، عامل کلِ SKILL.md را می‌خواند و دنبالش میکند.
- ۱:۱۸فقط اگر گامی لازمشان داشته باشد، فایل‌های دیگر را یکی‌یکی باز میکند.
- ۱:۲۴اسکریپت فقط اجرا میشود. عامل نتیجه‌اش را می‌بیند، نه کدش را.
- ۱:۲۹به این می‌گویند آشکارسازیِ گام‌به‌گام.
- ۱:۳۲خب، چقدر صرفه‌جویی میشود؟
- ۱:۳۵بیست مهارتِ کامل شاید صد هزار توکن شوند.
- ۱:۴۰توصیف‌هایشان به‌تنهایی، چند هزار.
- ۱:۴۴عامل روش‌های زیادی بلد است و فقط بهای آن‌هایی را می‌پردازد که به کار می‌برد.
- ۱:۵۲اما وقتی انتخاب میکند، توصیف تنها چیزی است که دیده.
- ۱:۵۷«چیزهای برند». این هیچ چیز به عامل نمی‌گوید. مهارت هیچ‌وقت به کار نمی‌رود.
- ۲:۰۲سند را با راهنمای برند مقایسه میکند. پیش از فرستادنِ هر چیزی برای مشتری.
- ۲:۰۸بنویسید چه میکند و آدم‌ها وقتی لازمش دارند چه کلمه‌هایی می‌گویند.
- ۲:۱۴خب، فایل دستورها یا مهارت؟
- ۲:۱۷نکته‌های کوتاهی که هر نشست لازم دارد در فایل دستورها.
- ۲:۲۱روشی که فقط گاهی لازم است، مهارت میشود.
- ۲:۲۵یک آزمونِ خوب. اگر بیشترِ نشست‌ها هیچ‌وقت لازمش ندارند، مهارت است.
- ۲:۳۴توصیف را همراه داشته باش. بقیه را وقتی لازم شد باز کن.